Ben Kimim

 
 
 
 
HELİPORT YAPIM VE İŞLETİM YÖNETMELİĞİ
(SHY-14B)
 

(23 Ocak 2009 ve 27119 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanmıştır)

 
 
 
BİRİNCİ BÖLÜM
AMAÇ, KAPSAM, DAYANAK, TANIMLAR VE KISALTMALAR
 

AMAÇ

MADDE 1 –

    (1) Bu Yönetmeliğin amacı; sivil heliportların, 14/10/1983 tarihli ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince kurulan Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatı (ICAO) tarafından yayımlanan Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen standartlarda yapımı ve işletimi ile ilgili usul ve esasları belirlemektir.

 

KAPSAM

MADDE 2 –

    (1) Bu Yönetmelik kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve özel tüzel kişilerin heliport yapımı ve işletimi ile ilgili uymak zorunda oldukları kuralları ve standartları kapsar.

 

DAYANAK

MADDE 3 –

    (1) Bu Yönetmelik, 10/11/2005 tarihli ve 5431 sayılı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 4, 11 ve 22 nci maddeleri ile 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 148 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

 

TANIMLAR VE KISALTMALAR

MADDE 4 –

    (1) Bu Yönetmelikte geçen,

  a) AIP: Havacılık Bilgi Yayınını,
  b) Bakan: Ulaştırma Bakanını,
  c) Bakanlık: Ulaştırma Bakanlığını,
  ç) DLH İnşaatı Genel Müdürlüğü: Demiryollar, Limanlar ve Hava Meydanları İnşaatı Genel Müdürlüğünü,
  d) Genel Müdür: Sivil Havacılık Genel Müdürünü,
  e) Genel Müdürlük: Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünü,
 

f) Havaalanı: Karada, suda veya inşa edilmiş yapı ya da gemi üzerinde, hava araçlarının inmesi, kalkması ve yer manevraları için, hava aracı trafiğinin sağlanması açısından gerekli olan yardımcı cihaz, tesis ve hizmetler de dahil özel olarak uyarlanmış alanı,

  g) Havaalanı işletmecisi: Havaalanı işletiminden sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,
  ğ) Hava aracı: Havalanabilen ve havada seyredebilme kabiliyetlerine sahip her türlü aracı,
  h) Helidek: Deniz, göl gibi su üzerindeki yapılar üzerine yerleştirilmiş yüzen veya sabit heliportu,
 

ı) Helikopter: Belirli bir piste ihtiyaç göstermeksizin karada ve denizde bir noktaya inebilen ve kalkabilen, motor gücü ile seyreden, havadan ağır hava aracını,

 

i) Heliped: Helikopterleri kullanan pilotların aletsiz ve görerek uçuş kuralları (VFR) dahilinde iniş-kalkış yapabildikleri, basit teknik yapılar dışında önemli üstyapı tesisleri bulunmayan heliportu,

  j) Heliport: Helikopterlerin iniş, kalkış ve yer hareketlerini tamamen veya kısmen yapabilmelerine elverişli alanı,
 

k) Heliport işletmecisi: Heliport işletiminden sorumlu ve heliport işletme ruhsatına sahip kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,

  l) Heliport yapımcısı: Heliport yapımından sorumlu kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişileri,
  m) ICAO: Uluslararası Sivil Havacılık Teşkilatını,
  n) IFR: Aletli Uçuş Kurallarını,
 

o) Mania: Hava araçlarının yer hareketleri için kullanılan yüzeylerde bulunan veya uçuştaki hava araçlarının korunması için belirlenmiş yüzeyleri aşan bütün geçici, sabit ya da seyyar cisimler veya bunların bir kısmını,

  ö) NM: Deniz milini,
 

p) NOTAM: Uçucu personele uçuş ve uçuş emniyeti ile ilgili herhangi bir havacılık, hizmet, kolaylık, yöntem veya tehlikenin varlığını, koşullarını ya da değişikliğine özgü bilgileri zamanında bildirmek amacıyla yapılan bir duyuruyu,

  r) VFR: Görerek Uçuş Kurallarını,
  s) Yer Seviyesi Heliportu: Yer ya da deniz, göl gibi su üzerine yerleştirilen heliportu,
  ş) Yükseltilmiş Heliport: Karada, yer seviyesinden yüksekte taşıyıcı bir yapı üzerine yerleştirilen heliportu
  ifade eder.

    (2) Bu Yönetmelikte belirtilmeyen tanımlar için ülkemizin üyesi bulunduğu uluslararası sivil havacılık kuruluşları tarafından yayımlanan dokümanlarda belirtilen tanımlar geçerlidir.

 
 
İKİNCİ BÖLÜM
GENEL ESASLAR
 

HELİPORTLARIN YAPIMI VE İŞLETİMİ

MADDE 5 –

    (1) Heliportlar, kamu kurum ve kuruluşları ile özel tüzel kişiler tarafından yapılır ve işletilir.

   (2) Yapım izni ve işletme ruhsatı süreye ve yükümlülüklere bağlanabilir. Milli güvenliğin, kamu düzeninin ve sağlığının tehlikeye girebileceği kanaatini haklı kılacak nedenlerin varlığı halinde izin verilmez; verilen iznin kapsamı dışında bir kullanım durumunda işletme ruhsatı iptal edilebilir.

 

KALKIŞ VE İNİŞ

MADDE 6 –

   (1) 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun 91 inci maddesi gereğince, helikopterler bu Yönetmelik hükümlerine göre ruhsatlandırılmış heliportlara ya da diğer havaalanlarına iniş ve kalkış yaparlar. Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri istisna olmak üzere iniş ve/veya kalkış yapılabilmesi için 31 inci maddede belirtilen taahhütname kapsamında Genel Müdürlükten izin alınması zorunludur.

 

KAPTAN PİLOTUN YETKİ VE SORUMLULUKLARI

MADDE 7 –

    (1) 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu’nun 100 üncü maddesi gereğince, 6 ncı maddede belirtilen taahhütname kapsamında olan iniş ve kalkışlar, üçüncü şahıslara zarar vermeyecek şekilde her türlü emniyet ve güvenlik önleminin alınması bakımından yalnızca kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.

 

İNŞAAT SINIRLAMALARI

MADDE 8 –

    (1) Heliportların çevresinde inşa edilecek yapıların 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesi hükümlerine uygun olarak yapılması zorunludur.

    (2) Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe konulan sınırlamalar, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince kurulan ICAO tarafından yayımlanan Ek-14’ün ve bu eke ilişkin olarak yayımlanan dokümanların son şeklinde belirlenen standartların altında olamaz.

 

MİNİMUM GEREKLİLİKLER

MADDE 9 –

    (1) Heliportların yapımı ve işletimine yönelik yapılan işlemlerde, Türkiye AIP’sinde farklılık olarak belirtilmedikçe, 5/6/1945 tarihli ve 4749 sayılı Kanunla onaylanan Uluslararası Sivil Havacılık Sözleşmesi gereğince ICAO tarafından yayımlanan Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen standartların altında bir uygulama yapılamaz.

 

HAVA ARAÇLARININ UYMASI GEREKEN KURALLAR

MADDE 10 –

     (1) Helikopterler için; Türkiye AIP’sinin ENR 1.2 bölümünde yer alan görerek uçuş kurallarını (VFR), ENR 1.10.1 bölümünde yer alan uçuş planlarını sunma, ENR 2.1 bölümünde yer alan VFR minima tablosu ile ilgili hususların ve esasların uygulanması zorunludur.

 

HAVA ALANLARINA YAPILAN İNİŞ VE KALKIŞLAR

MADDE 11 –

    (1) Heliportlardan kalkış yapan helikopterlerin havaalanlarındaki pist, apron ve taksiyolu gibi güvenlik kontrollü sahalara iniş yapmaları durumunda, havaalanı işletmecisi tarafından ulusal ve uluslararası mevzuatta belirtilen tüm güvenlik önlemlerinin alınması ve Genel Müdürlükçe bu konuda oluşturulan tüm düzenlemelere uyulması zorunludur. Zorunlu haller dışında, iniş ve/veya kalkışların havaalanlarının kara tarafında bulunan heliportlara yapılması gereklidir.

 

RUHSAT GEÇERLİLİĞİ

MADDE 12 –

    (1) Heliport işletmecisi heliport işletme ruhsatı hamilidir. Verilen ruhsat 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, bu Yönetmelik ve ICAO tarafından yayımlanan       Ek-14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirtilen prosedürlere uyulması kaydıyla geçerlidir. Ruhsat başkasına devredilemez; ruhsat şartları sağlandığı, iade edilmediği, geri alınmadığı veya iptal edilmediği sürece ve 13 üncü maddede belirtilen hizmet tarifesi ile belirlenecek süreler dahilinde gerekli temdit işlemlerinin yapılması halinde ve ruhsatta belirtilebilecek şartlar dahilinde geçerlidir.

    (2) Heliport işletme ruhsatının verildiği tarihten sonra, heliport çevresindeki imar düzenlemelerinde değişiklik olması ya da heliport çevresinde yeni yapılaşmaların planlanması ve bu değişiklikler ile planlamaların 8 inci madde dahilinde Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe konulan inşaat sınırlamalarını ihlal edeceğinin ve/veya ettiğinin tespiti halinde, uçuş emniyetinin tehlikeye atılmamasını teminen verilen ruhsat iptal edilebilir.

    (3) Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen imar değişikliklerinin ve/veya yeni yapılaşmaların heliportun iniş ve/veya kalkış güzergâhlarının değiştirilmesi ya da heliport işletim kriterlerinde yapılacak başka değişiklikler sonucu uçuş emniyetini tehlikeye düşürmeyeceğinin Genel Müdürlükçe tespit edilmesi halinde, yapılacak yeni düzenlemeler sonucunda işletme ruhsatı geçerliliği devam eder.

 

ÜCRETLER

MADDE 13 –

    (1) Genel Müdürlükçe bu Yönetmelik kapsamında verilecek olan  izin belgeleri, onay belgeleri ve ruhsatlar ile temditlere ait ücretler ve temdit süreleri Genel Müdürlük tarafından yayımlanan ilgili hizmet tarifesiyle belirlenir.

    (2) Heliport işletme ruhsatlarına ilişkin ücretlerin belirlenmesinde, heliportun ticari faaliyetler, kamu yararı ve özel amaçlar gibi kullanım ve işletim amaçları dikkate alınır.

    (3) 31 inci maddede belirtilen taahhütname ücreti 365 gün (1 yıl) esaslı olarak yatırılır ve dekontta yer alan tarih esas alınır.

 

EĞİTİM

MADDE 14 –

    (1) Heliport işletmecisinin, heliportta hizmet veren kişilerin gerekli eğitimlerini almalarını sağlaması zorunludur. Bu eğitimlerin neler olduğu Genel Müdürlük tarafından alt düzenlemeler ile belirlenir.

    (2) Eğitimlerin alınacağı yurtiçindeki kurum ve kuruluşların Genel Müdürlük tarafından yetkilendirilmiş olması zorunludur.

 

ÜCRET TARİFELERİ

MADDE 15 –

    (1) Ticari olarak işletilecek heliportların kullanılması, tesislerinden faydalanılması ve verilen hizmetler karşılığında alınacak ücretler 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 37 nci maddesi gereğince işletmeci tarafından hazırlanacak tarifelerle saptanır.

 

a) Ücret tarifeleri, Bakanlığın onayını almadan ve en az on beş gün önceden üçüncü şahıslara duyurulmadan yürürlüğe konamaz.

 

b) Heliport işletmecisi, bu maddede belirtilen ücretleri belirlemeden önce, heliport ücretleri konusunda ICAO tarafından yayımlanan Doküman 9082 ve Doküman 9161 gereğince heliport kullanıcılarını bilgilendirir.

    (2) Ücret tarifelerinin Bakanlığın onayının alınmasını müteakip 16 ncı maddede belirtilen Heliport İşletme Talimatı içerisinde veya ekinde yer alması zorunludur.

 

İŞLETME TALİMATLARI

MADDE 16 –

    (1) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin bu Yönetmelik hükümleri çerçevesinde ve uluslararası standartlarda yürütülmesi için aşağıda belirtilen talimat ve planları hazırlamak ve 23 üncü maddede belirtilen işletme ruhsatı başvurusu sırasında Genel Müdürlüğe sunmak zorundadır.

  a) Heliport İşletme Talimatı
  b) Heliport Kurtarma ve Yangınla Mücadele Talimatı
  c) Heliport Güvenlik Planı
  ç) Heliport Acil Durum Planı

    (2) Heliport işletmecisi bu talimat ve planlarda belirtilen hususlar çerçevesinde işletim faaliyetini sürdürmek zorundadır. Heliport işletmecisi, işletme süresi içerisinde bu talimat ve planlarda değişiklik yapabilir; ancak değişikliklerin yürürlüğe konulması için Genel Müdürlüğün uygun görüşünün alınması zorunludur.

   (3) Ticari olarak heliport işletilmesi durumunda ücret tarifesi heliport işletmecisi tarafından hazırlanır ve Bakanlığın onayına sunulur.

 
 
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
HELİPORTLARIN SINIFLANDIRILMASI
 

BÜYÜK HELİPORT

MADDE 17 –

    (1) Büyük heliport; içerisinde helikopterlerin bakım, yakıt ve diğer ihtiyaçlarının karşılanmasına, uzun süreli park etmelerine, yük ve yolcu indirilip bindirilmesine elverişli tesisleri bulunan heliporttur.

 

KÜÇÜK HELİPORT (HELİPED)

MADDE 18 –

   (1) Küçük heliport (Heliped); Helikopterleri kullanan pilotların aletsiz ve görerek uçuş kuralları (VFR) dahilinde iniş ve kalkış yapabildikleri, basit teknik yapılar dışında önemli üstyapı tesisleri bulunmayan heliporttur.

   (2) Bu heliportlara yapılacak iniş ve kalkışlar helikopter işletmecisi ve kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.

 

HELİDEK

MADDE 19 –

   (1) Helidek; deniz, göl gibi su üzerindeki yapılar üzerine yerleştirilmiş yüzen veya sabit heliporttur.

   (2) Bu heliportlara yapılacak iniş ve kalkışlar helikopter işletmecisi ve kaptan pilotun yetki ve sorumluluğundadır.

 
 
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
HELİPORTLARIN YAPIMI
 

YAPIM İZNİ BAŞVURUSU

MADDE 20 –

    (1) Heliport yapımcısı, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-1 sayılı Heliport Yapımı Başvuru Formunu, formda belirtilen bilgi ve belgeleri tamamlayarak eksiksiz olarak Genel Müdürlüğe sunar.

    (2) Helidek için başvuru yapılıyor ise, heliport yapımcısı Çevre ve Orman Bakanlığının, 17/7/2008 tarihli ve 26939 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Çevresel Etki Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamındaki uygun görüş yazısını alarak başvuru dosyası ile birlikte Genel Müdürlüğe sunmak zorundadır.

   (3) Yapım izni başvurusu için gerekli olan bilgi ve belgeler, başvuru sahibi adına Genel Müdürlükçe yetkilendirilmiş kurum ve/veya kuruluşlarca hazırlanarak Genel Müdürlüğe sunulabilir.

 

YAPIN İZNİ BAŞVURUSUNUN İNCELENMESİ

MADDE 21 –

    (1) Heliport yapımcısı tarafından sunulan ve 20 nci maddede belirtilen yapım izin başvurusu, Genel Müdürlük tarafından Genelkurmay Başkanlığı ile heliportun bulunduğu yerin mülki idare amirliği ve heliportun bulunduğu yerdeki ilgili belediyelerin olumlu mütalaasının alınmasını, heliportun hava sahası etüt çalışması ile ilgili sivil ve askeri kurumların görüşünün alınmasını ve yerinde yapılacak denetimi müteakip en geç otuz gün içerisinde değerlendirilir. İmar düzenlemeleri bakımından diğer başka mevzuat ile plan yapma yetkisinin belediyeler yerine başka kurum ve/veya kuruluşlarda olduğu yerlerde bu kurum ve/veya kuruluşların olumlu mütalaası alınır. Genel Müdürlük gerek gördüğü hallerde diğer kamu kurum ve kuruluşlarının da görüşünü alır.

    (2) Sivil hava ulaşımına açık havaalanlarının sınırları dahilinde yapılacak olan heliportlar için bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen kurumların görüşünün alınması zorunlu değildir. Ancak, havaalanının konumu, statüsü ve işletim şartları açısından gerekli olması halinde Genel Müdürlük bu maddede belirtilen kurumların görüşünü alır.

     (3) Değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde Genel Müdürlük tarafından heliport yapım izni verilir.

 

HELİPORT YAPIMININ DENETİMİ

MADDE 22 –

    (1) Heliport yapımının; bu Yönetmelikte belirtilen standartlara uygunluğu Genel Müdürlükçe ve/veya DLH İnşaatı Genel Müdürlüğünce denetlenebilir veya denetlettirilebilir.

 
 
BEŞİNCİ BÖLÜM
HELİPORTLARIN İŞLETİLMESİ
 

İŞLETME RUHSATI BAŞVURUSU

MADDE 23 –

    (1) Heliport inşaatının tamamlanmasını müteakip heliport işletmecisi, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-2 sayılı Heliport İşletimi Başvuru Formunu, formda belirtilen bilgi ve belgeleri tamamlayarak eksiksiz olarak Genel Müdürlüğe sunar.

    (2) İşletme ruhsatı başvurusu için gerekli olan bilgi ve belgeler, başvuru sahibi adına Genel Müdürlükçe yetkilendirilmiş kurum ve/veya kuruluşlarca hazırlanarak Genel Müdürlüğe sunulabilir.

 

İŞLETME RUHSATI BAŞVURUSUNUN İNCELENMESİ

MADDE 24 –

    (1) Heliport işletmecisi tarafından sunulan ve 23 üncü maddede belirtilen işletme ruhsatı başvurusu, Genel Müdürlük tarafından yerinde yapılacak denetimi müteakip en geç otuz gün içerisinde değerlendirilir. Genel Müdürlük gerek gördüğü hallerde diğer kamu kurum ve kuruluşlarının görüşünü alır.

    (2) Değerlendirme sonucunun olumlu olması halinde Genel Müdürlük tarafından bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-3 sayılı Heliport İşletme Ruhsatı düzenlenir.

    (3) Heliport işletmecisi, işletme ruhsatı almasını müteakip başvuru sırasında Genel Müdürlüğe sunmuş olduğu başvuru formunda belirttiği hususlarda ya da 16 ncı maddede belirtilen hazırlamış olduğu talimat ve planlarda değişiklik olması halinde bunu derhal Genel Müdürlüğe bildirmekle yükümlüdür. Bu bildirim, Genel Müdürlükçe uygun görülmesi halinde yürürlüğe konulur. Genel Müdürlükçe, bu değişikliklerin heliportun işletimine yönelik tehlike oluşturduğu değerlendirilir ise, değişikliğin uygun görülmediği Genel Müdürlük tarafından işletmeciye bildirilir. Bu durumda işletim faaliyetinin verilen ruhsat kapsamında sürdürülmesi esastır. Değişikliklerin heliport işletmecisi tarafından bildirilmemesi durumunda, verilen işletme ruhsatı başvuru esnasında beyan edilen hususlar esas alınarak verildiğinden, üçüncü şahıslara olabilecek tüm zararlardan heliport işletmecisi sorumludur.

 
 
ALTINCI BÖLÜM
DENETLEME, YÜKÜMLÜLÜK, GÖREV, YETKİ VE YAPTIRIMLAR
 

HELİPORT YAPIMCISININ VE İŞLETMECİSİNİN YÜKÜMLÜLÜKLERİ

MADDE 25 –

    (1) Heliport işletmecisi, faaliyetlerini 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu, bu Yönetmelik ve ICAO tarafından belirlenen uluslararası standartlarda yürütmek için her türlü tedbiri almak hususunda Genel Müdürlüğe karşı sorumludur.

   (2) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin uluslararası standartlarda yürütülmesini teminen her türlü tedbiri alır ve/veya aldırır.

   (3) Heliport işletmecisi, hizmetlerinin uluslararası standartlarda yürütülmesi için 16 ncı maddede belirtilen işletme talimatlarını yayımlamak zorundadır.

   (4) Heliportta uçuş ve yer emniyetinin sağlanabilmesi için, heliportta uçuş veya helikopter işlemleri yürüten işletmeciler ile diğer tüm heliport kullanıcıları, uçuş ve yer emniyeti konusuyla ilgili kaza-kırım, vaka, kusur ve hataları heliport işletmecisine en kısa süre içerisinde bildirmek ve işletmeci ile işbirliği yapmak zorundadır.

   (5) Heliport yapımcıları ve işletmecilerinin, 32 nci maddede belirtilen ve bu Yönetmeliğin yayımını müteakip Genel Müdürlük tarafından yürürlüğe konacak alt düzenlemelerde yer alan teknik standartları sağlaması zorunludur.

   (6) Heliport işletmecisi, heliportta oluşacak her türlü aksaklıklardan ve eksikliklerden kullanıcıları haberdar etmekle yükümlüdür.

  (7) Heliport işletmecisi, heliportta oluşacak hava aracı kazalarından Genel Müdürlüğü haberdar etmekle yükümlüdür.

   (8) Heliport işletmecisi, heliport güvenlik önlemleri için ilgili kuruluşlarla koordine kurmak, uygulamada yardımcı olmak ve gerekli hallerde personel ve araç giriş ve çıkışlarını kontrol altına almakla yükümlüdür.

 

SİVİL HAVACILIK GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN YÜKÜMLÜLÜKLERİ

MADDE 26 –

    (1) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nün yükümlülükleri şunlardır:

 

a) Tüzel kişilerin heliport inşa etmesi ve işletmesine Genelkurmay Başkanlığının ve ilgili diğer kurum ve/veya kuruluşların olumlu mütalaasını müteakip bu Yönetmelikte belirtilen şartların sağlanması halinde izin vermek,

 

b) Heliportlarda uygulanacak standart ve teknik esasları belirlemek ve uygulatmak, heliport mania planlarını onaylamak heliport işletme ruhsatı verilmesinden önce uygulamaya konmasını sağlamak,

 

c) Bu Yönetmelikte belirtilen şartların sağlanması halinde heliport yapım izinleri ve heliport işletme ruhsatlarını düzenlemek,

 

ç) Heliportun kullanılmasına gerekli hallerde kısıtlama koymak, kullanılma esas ve usullerini değiştirmek, gerektiğinde iptal etmek.

 

DLH İNŞAATI GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN YÜKÜMLÜLÜKLERİ

MADDE 27 –

    (1) DLH İnşaatı Genel Müdürlüğünün yükümlülükleri şunlardır:

 

a) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından inşa edilmesi öngörülen heliportlar için 9/4/1987 tarihli ve 3348 sayılı Ulaştırma Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun çerçevesinde heliportların etüt, proje, inşaat, onarım ve kamulaştırma faaliyetlerinin yürütülmesinde 32 nci maddede belirtilen alt düzenlemelerde yer alan standartlar ile ICAO tarafından yayımlanan Ek 14 ile bu eke ilişkin olarak yayımlanan diğer dokümanlarda belirlenen kriter ve teknik esaslar çerçevesinde teknik destek sağlamak ve büyük heliportlar için hazırlanan proje, keşif ve şartnameleri onamak, inşaat faaliyetlerini denetlemek ve sonuçlarını Genel Müdürlüğe bildirmek.

 

MÜLKİ İDARE AMİRLİKLERİNİN YÜKÜMLÜLÜKLERİ

MADDE  28 –

    (1) Mülki İdare Amirliklerinin yükümlülükleri şunlardır:

 

a) Sınırları içinde inşa edilecek heliportlara ilişkin, Genel Müdürlüğe başvuru yapılan heliportların çevresel etkileri ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültünün 7/3/2008 tarihli ve 26809 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliğindeki (2002/49/EC) standartlara uygunluğu ile güvenlik bakımından değerlendirmesini yaparak Genel Müdürlüğe görüş vermek,

 

 b) Gerekli görülen hallerde heliportun güvenliğini sağlamak için ilgili kuruluşların üniteleri ile koordineyi sağlamak,

 

c) Heliportun kurtarma ve yangınla mücadele talimatı ile güvenlik ve acil durum planlarının öngördüğü tedbir ve destekler için mevcut bütün imkanların kullanılmasını sağlamak,

 

ç) Genel Müdürlükçe onaylanan heliport mania planlarına aykırı uygulamaların tespiti halinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesinde belirtilen görevleri yerine getirmek.

 

BELEDİYE BAŞKANLIKLARININ YÜKÜMLÜLÜKLERİ

MADDE 29 –

    (1) Belediye Başkanlıklarının yükümlülükleri şunlardır:

 

a) Sınırları içinde inşa edilecek heliportlara ilişkin, Genel Müdürlüğe başvuru yapılan heliportların  Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği (2002/49/EC) çerçevesinde çevresel etkiler ve yerleşim alanlarında oluşacak gürültü ile heliport çevresindeki yapılaşma yüksekliklerine yönelik mania kriterleri de dikkate alınarak, imar planlarına göre değerlendirmesini yaparak heliport yapımcılarına görüş vermek,

 

b) Mevcut ve/veya hazırlanacak imar planlarını göz önünde bulundurarak Genel Müdürlükçe onaylanan heliport mania planlarının gereklerini yapmak,

 

c) Heliportun inşasından sonra oluşacak maniaları Genel Müdürlüğe ve Mülki İdare Amirliklerine bildirmek ve Bakanlık ve/veya Genel Müdürlükçe gerek görüldüğü şekilde işaretlenmelerini ve/veya ışıklandırılmalarını sağlamak ya da kaldırılmaları gerekiyorsa 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanununun 47 nci maddesi hükümlerinin uygulanması için Mülki İdare Amirliklerini bilgilendirmek.

 

DENETLEME VE YAPTIRIMLAR

MADDE 30 –

    (1) Heliport işletmecileri Genel Müdürlük tarafından denetlenir veya denetlettirilir. Yapılan denetimlerde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve bu Kanuna ilişkin olarak yayımlanan yönetmelikler ile ICAO tarafından belirlenen uluslararası standartlara aykırı durumların tespit edilmesi halinde heliport geçici veya devamlı olarak kapatılır.

    (2) Heliportlarda yapılacak denetimlerde görülecek kusur ve eksiklikler ve bu Yönetmelik ile ICAO kurallarına aykırı durumlar uçuş emniyetini tehlikeye düşürücü olarak bulunur ise kusur, eksiklik ve aykırılıkların söz konusu olduğu faaliyet ve buna bağlı tüm faaliyetler derhal durdurularak bu kusur, eksiklik ya da aykırılıkların giderilmesi için işletmeciye Genel Müdürlükçe kusur, eksiklik ve aykırılıkların durumuna göre en fazla altmış güne kadar uygun bir süre verilir.

    (3) Yapılan denetleme sırasında uçuş emniyeti açısından tehlike oluşturmayan ancak, hizmette aksamalara neden olan kusur ve eksiklikler ve 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve bu Kanuna ilişkin yayımlanan yönetmelikler ile ICAO standartlarına aykırı durumların tespit edilmesi halinde, bu kusur, eksiklik ve aykırılıkların giderilmesi için işletmeciye Genel Müdürlükçe kusur, eksiklik ve aykırılıkların durumuna göre en fazla altmış güne kadar uygun bir süre verilir.

    (4) Verilen süre içinde tespit edilen kusur, eksiklik ve aykırılıklar giderilmediği takdirde işletmeciye 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ve ilgili diğer mevzuatta yer alan yaptırımlar uygulanır. Takip eden denetimde mevzuata aykırı hususların giderilmediğinin tespiti durumunda ruhsat iptal edilebilir.

    (5) Genel Müdürlükten heliport işletme ruhsatı alınmamış olan yerlerin zemini üzerine o yerin heliport olduğunu belirten nitelikte işaretlemelerin yapılması ve/veya zemin üzerine heliport tanıtma işaretlemesine benzer “H” harfinin yazılması yasaktır. Bu işaretlemelerin yapıldığının tespiti halinde, işaretlemenin yapıldığı taşınmazın sahibine 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ile diğer ilgili mevzuata göre işlem yapılır.

   (6) Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere     31 inci maddede belirtilen taahhütname onayı olmaksızın yapılan iniş ve/veya kalkışların, Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller kapsamına girmediğinin tespiti halinde 2920 sayılı Türk Sivil Havacılık Kanunu ile diğer ilgili mevzuata göre işlem yapılır.

 
 
YEDİNCİ BÖLÜM
ÇEŞİTLİ VE SON HÜKÜMLER
 

TAAHHÜTNAME KAPSAMINDAKİ İNİŞ VE KALKIŞLAR

MADDE 31 –

    (1) Helikopter işletmecileri tarafından bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-4 sayılı taahhütname formunun 365 gün (1 yıl) esaslı doldurulup Genel Müdürlüğe sunulması ve başvurunun Genel Müdürlükçe uygun görülmesi halinde, taahhütname sunan işletmecilerin envanterindeki helikopterler, Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportların ya da havaalanlarının bulunduğu yerlerde heliportun merkezini veya havaalanı referans noktasını merkez kabul eden 2 NM (deniz mili) yarıçaplı dairesel alan haricindeki Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere, 6 ncı maddede belirtilen hükümler kapsamında iniş ve/veya kalkış yapabilirler.

    (2) Genel Müdürlükçe onaylanmış taahhütnamelerin 365 gün (1 yıl) süreli olan geçerliliğinin devamının sağlanmasının talep edilmesi halinde, taahhütnamelerin geçerlilik süresinin dolmasına en az 10 gün kala Genel Müdürlüğe yeni taahhütnamenin gönderilmesi ve onay alınması gereklidir. Aksi takdirde mevcut onaylanmış taahhütnamenin geçerliliği sona erer.

    (3) Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri için yapılacak iniş ve kalkışlar için bu iznin alınmış olma şartı aranmaz.

  (4) Türk hava sahasında Türk tescilli ve/veya wet lease anlaşması kapsamında Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportlar ve havaalanları dışındaki yerlere Sivil Hava Araç Kazaları Soruşturma Yönetmeliği (SHY-13) kapsamındaki haller ile doğal afetlerde kurtarma ve tahliye hizmetleri istisna olmak üzere iniş ve/veya kalkış yapan tüm helikopterler için bu madde kapsamındaki taahhütnamenin Genel Müdürlüğe sunularak onay alınması zorunludur.

   (5) Bu madde kapsamında verilecek taahhütnamelerin, her bir helikopter için işletmeci tarafından ayrı ayrı sunulması ve verilen taahhüt kapsamında bulunan her bir helikopterin  operasyon haricindeki zamanlarda uzun süreli konuşlanacağı bir heliportun veya havaalanının belirlenerek taahhüt formunda beyan edilmesi zorunludur.

   (6) Taahhütname formunu imzalayacak olan yetkili kişi, yalnızca helikopter işletmesinde görevli kalite müdürü, uçuş işletme müdürü ve benzeri sorumlu müdürlerden biri olabilir.

  (7) Helikopter işletmecilerinin birinci fıkrada belirtilen esaslarda yapacağı başvurular Genel Müdürlükçe başvurunun Genel Müdürlüğe ulaşmasını müteakip 10 gün içerisinde değerlendirilir. Başvurunun uygun görülmesi halinde Genel Müdürlükçe onaylanarak 7 nci maddede belirtilen kaptan pilotun yetki ve sorumlulukları ile 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde 1 yıllık süre ile başvuru sahibine verilir ve ilgili kurum ve kuruluşlara bilgi verilir.

  (8) Taahhütname kapsamında yapılan kalkış ve/veya inişlerde bu Yönetmelik hükümlerine aykırı durumların tespit edilmesi halinde Genel Müdürlük tarafından bu madde kapsamında verilmiş olan onay Genel Müdürlükçe iptal edilir.

  (9) Genel Müdürlükçe ruhsatlandırılmış heliportların ya da havaalanlarının dışındaki bir yere taahhütname kapsamında en fazla birkaç defa iniş ve/veya kalkış yapılabilir. Bu yerlerin sürekli olarak kullanıldığının Genel Müdürlük tarafından tespit edilmesi halinde bu Yönetmelik kapsamında o yerlere heliport inşa edilmesi ve heliport işletme ruhsatı alınması zorunludur. Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından yapılan hava seyrüsefer cihazlarının kontrolü amaçlı uçuşlar, Orman Bakanlığının yangınla mücadele kapsamındaki uçuşları ile hava ambulans amaçlı uçuşlar bu fıkrada belirtilen uygulamanın dışındadır.

 (10) Taahhütname kapsamında yapılacak olan kalkış ve/veya inişler için kullanılacak yerlerin, uçuşu gerçekleştirecek şirket veya kuruluş tarafından önceden yerden incelenmesi ve gerekli emniyet ve güvenlik tedbirlerinin şirket veya kuruluş tarafından alınması zorunludur. Bu yerlere yapılacak iniş ve/veya kalkışlar için uçuşu gerçekleştirecek şirket veya kuruluş tarafından ilgili yerel yönetimlerin izninin alınmış olması da zorunludur. Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğü tarafından yapılan hava seyrüsefer cihazlarının kontrolü amaçlı uçuşlar, Orman Bakanlığının yangınla mücadele kapsamındaki uçuşları ile hava ambulans amaçlı uçuşlar bu fıkrada belirtilen uygulamanın dışında olup, uçuşlar kaptan pilotun denetim ve sorumluluğunda icra edilir.

 

TEKNİK STANDARTLAR

MADDE 32 –

    (1) Heliportların yapımı ve işletilmesi ile ilgili teknik standartları içeren alt düzenlemeler Genel Müdürlükçe DLH İnşaatı Genel Müdürlüğü ile koordineli bir şekilde  hazırlanır ve Genel Müdürün onayı ile yürürlüğe girer.

 

YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILAN YÖNETMELİK

MADDE 33 – 

    (1) 1/7/1988 tarih ve 19859 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Heliport Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

 

HALEN İŞLETİLMEKTE OLAN HELİPORTLARIN YENİ ŞARTLARA UYUMU

GEÇİCİ MADDE 1 –

    (1) Halen işletilmekte olan heliportlar için yapım izni alınması zorunlu değildir. Ancak, heliport işletmecilerinin halen işletmekte oldukları heliportlar için daha önceden Bakanlık veya Genel Müdürlükten 1/7/1988 tarih ve 19859 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Heliport Yönetmeliği kapsamında izin almış olsalar dahi, bu Yönetmeliğin yayımından sonra en geç bir yıl içerisinde bu Yönetmelikte istenen tüm koşulları sağlamaları ve Genel Müdürlüğe başvurarak işletme ruhsatı almaları zorunludur. Yapılacak olan işletme ruhsatı başvuruları sırasında bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-1 sayılı formdaki bilgi ve belgelerin de Genel Müdürlüğe sunulması zorunludur. Ancak, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan Ek-1 ve Ek-2 sayılı formlarda istenen belgelerin daha önceden yapılan başvurular sırasında Genel Müdürlüğe sunulmuş olması halinde Genel Müdürlük tarafından ayrıca istenmedikçe yeniden sunulması zorunlu değildir.

   (2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce işletilen heliportların ruhsatlandırılmasında 24 üncü maddenin birinci fıkrasında belirlenen süre kırkbeş gün olarak uygulanır.

 

YÜRÜRLÜK

MADDE 34 –

    (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

YÜRÜTME

MADDE 35 –

    (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sivil Havacılık Genel Müdürü yürütür.